Pfff, eindelijk de tijd om hier een berichtje te plaatsen.
Mijn vakantie in Leiden was weer heerlijk. Met heel veel dank aan mijn zus en zwager.
Zij wonen in de binnenstad van deze mooie stad en wij (dochterlief en ik) mogen er al drie jaar logeren.
Twee dagen voor de vreselijke zomerstorm heb ik, in de Hortus, de prachtige Ginkgo in al zijn glorie mogen bewonderen. Foto's gemaakt en twee blaadjes van de grond meegenomen. Ze pronken nu in mijn reisdagboek.
In Den Haag heb ik straten meegenomen (foto's van Monopolie-straten) en ben in het Mauritshuis geweest.
Wat is dat met mensen die boos op mij worden terwijl het andersom zou moeten zijn.
Ik maak een foto van de vrouw met de parel oorbel en zij willen samen met haar op de foto en het liefst zo dicht mogelijk bij het schilderij. Ik sta nog op een afstandje.
Goed, we zetten die mensen even (in mijn gedachten) aan de kant.
Ik heb genoten van al het moois en de kriebels om zelf weer te gaan tekenen en schilderen wordt op zo'n moment helemaal aangewakkerd :-)
Bij thuiskomst zakt het als gewoonlijk weg omdat er nog een dringende opdracht ligt te wachten. Mijn eerste boek.
Het verhaal was afgerond maar ik wist dat er nog aan geschaafd moest worden voordat ik hem in durfde te sturen.
Planning maken en heel hard werken.
Nu staat mijn verhaal op verschillende computers om gelezen te worden en voorzien te worden van een hoop rode wijsheden. Mijn mede cursisten van Schrijven In Hoorn hebben hem ontvangen. Zij gaan als eerst door mijn verhaal waarna ik hem terug ontvang.
Dan is het mijn beurt om opnieuw door mijn verhaal te gaan en kijken welke suggesties ik overneem en welke niet.
Daarna stuur ik hem naar mijn uitgever Elly Godijn van Godijn Publishing. Zij leest hem door en plaatst haar aanbevelingen in het rood erbij.
Hoofdstuk voor hoofdstuk krijg ik hem terug en ga ik redigeren, schaven en bewerken om hem weer terug te sturen voor een volgende beoordeling.
Wij willen samen een geweldig boek maken en dat betekent een jaar lang hard werken.
Afgelopen maandag heb ik mijn boek volledig opgestuurd en nu is het wachten op de terugkeer met aantekeningen.
Ik heb in principe drie maanden vrij en opeens weet ik niet wat ik moet doen.
Ik mis mijn schrijven.
Er liggen een hoop klusjes op mij te wachten maar ik mis mijn werk.
Voor Schrijven In Hoorn ben ik aan een nieuw boek begonnen. Geen sci-fi maar een boek over mijn schizofrenie. Het zal niet volledig autobiografisch zijn maar wel heel veel. Het moet nog wel leesbaar zijn :-)
Lastig, heel lastig. Ik zal weer door alles heen moeten, alle emoties komen voorbij maar nu in een 'veilige' omgeving. Dit is veel lastiger schrijven dan iets verzinnen. Gevoelsmatig blijf ik hangen. Angst om er echt naar te kijken, je verdiepen in de herinneringen, het door wroeten van weggestopte pijn en verdriet.
Bij de schrijfcursus kregen we de opdracht om een raamwerk te maken van ons boek, zodat we houvast hebben en een ongeveer plaatje zodat we goed door kunnen schrijven.
Ik heb die opdracht heel serieus genomen en ben meteen gaan zitten om het raamwerk van mijn nieuwe boek in elkaar te knutselen. Hij staat.
Opeens dacht ik aan NaNoWriMo (National Novel Writing Month), dus op naar Google.
Ik ben te vroeg, hij start pas 1 november en dat is voor mij telaat. De eerste geredigeerde stukken komen bij mij dan al binnen en moet ik hard aan de gang.
Geen man overboord, ik begin gewoon twee maanden eerder :-)
Mijn eigen NaNoWriMo begint 1 september en eindigt 30 september. Dan heb ik een verhaal staan en kan ik werken aan de veranderingen en verfijning van mijn nieuwe boek met de werktitel WIJ en IK.
De hele maand september zal ik op zondag een update geven van mijn vorderingen en de problemen die ik tegenkom. Ik denk nu nog naïef maar weet zeker dat ik tegen moeilijke stukken aan zal lopen.
Voor nu even genoeg gekletst. Ik wens je een fijne zondag met het laatste beetje heet weer en we spreken elkaar over een week weer.
